Üzerinde dünden yağma yağmurun kokusu ,
Sırtımı versem memleketimin toprağına
Haziran sonunda bir öğle
Kulaklarımı dolduruyormuş küçük,geveze kuşların sesi
Avare nazarım gökte
Ben öyle kollarımı iki yana açmış
Durup durup sarılıyormuşum ellerimle
Çimenlere, kömürlü toprağa
Kimsecikler yok
Tanıdığım tanımadığım ne varsa soyadı keder
Tezkeresini de vermişim
Temmuzun gözü açılmamış bir sabahı ya da
Nazlı nazlı üşüyormuşum
Sandalyade oturmuş kollarımı da başıma yastık yapmışım
Küpeştesinde balkonunun
Güzel evimin
Ve daha, huzurlu uykularında imiş ailem
Sıcağından bir ekim ikindisinin ya da
Başının üstünde yerim olan
Çayırda annemle
Ben bir, o iki sıra çevirir
Yine de yardım eder de yetişirdim
Rüzgar da bal eserdi
Ağaçların yapraklarından beste yapardı kesin...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder